Diastase na zwangerschap: Hoe kom je er aan? Hoe kom je er af?

Geplaatst op 20-02-2017 om 12:26
  • Geen overgewicht, maar wel een buikje sinds je moeder bent?
  • Je staat niet meer te springen om wat jumping-jacks te doen?
  • Je hebt een vermoeide onderrug?
  • Last van obstipatie?
  • Een navelbreuk?

Herkenbaar? Een combinatie van de dingen hierboven?
Dan ben jij vast één van die moeders die een ‘diastase’ heeft overgehouden aan de lichamelijke topprestatie, die ‘zwangerschap+bevalling’ heet. Je rechte buikspieren zijn verder meegerekt dan ze eigenlijk konden en er zit voelbaar ruimte -meestal boven je navel- tussen de linker- en rechterhelft van je ‘sixpack’. Door die spleet (diastase) kunnen je rechte buikspieren hun functie niet goed meer uitvoeren en dat heeft consequenties voor niet alleen de hele voorkant van je romp, maar ook voor je achterkant (rug), je onderkant (bekkenbodem) en soms zelfs ook voor je bovenkant (middenrif). Je ‘blikje’ is lek.

De oorzaken

Tussen 35 weken zwangerschap en 6 maanden na de bevalling is een ruimte van ongeveer twee vingers breed tussen je rechte buikspieren volkomen normaal. Je buikspieren en buikwand passen zich prachtig aan aan het toe- en later weer afnemen van je buikomvang. 6 Maanden na de bevalling heeft ruim 60% van de moeders echter nog steeds een diastase. Waarom zij/jij?
Dat kan meerdere oorzaken hebben:

  • Een grote buik (meerling/ veel vruchtwater/ overgewicht)
  • Juist een hele strakke buik voor je zwangerschap
  • Wat minder sterk bindweefsel (ouder dan 34/ al eerder zwanger geweest/ genetisch)
  • Eerdere zwangerschap(pen)
  • De buikspieren te zwaar belast hebben tijdens je zwangerschap (zwaar werk/ slechte houding/ te intensief sporten)

Van die 60% vrouwen met een “blijvende” diastase heeft 40% ook echt klachten. En dan bedoel ik niet perse cosmetisch, maar vooral ook functioneel. Pijn, incontinentie; dat. En daar kun je zeker iets aan doen, maar dan moet je/iemand het wel herkennen natuurlijk en dat gebeurt nog veel te weinig. ‘Wij moeders’ zijn er niet scherp genoeg op, maar ‘wij zorgverleners’ ook niet… Zonde. Immers, zolang je ‘blikje’ lek is, hebben allerlei andere behandelingen -bijvoorbeeld voor rugklachten of voor obstipatie- maar heel weinig zin.

Diastase-herstel

Het ’Amazing-One-Size-Fits-All-Programma’ waar we met z’n allen op hopen (en wat her en der ook zeker aangeboden wordt) bestaat helaas niet. Een operatie om de diastase te hechten bestaat wel -al dan niet i.c.m. een buikwandcorrectie/-plastiek-, maar ook daar zitten de nodige haken en ogen aan, wil je een duurzaam resultaat.
Recent onderzoek laat steeds duidelijker zien dat de basis van diastaseherstel (en ook een groot deel van de preventie) ligt in een gezonde leefstijl, een goede actieve houding, een goed adempatroon ( lage buikdruk) en een mooie samenwerking van alle romp- en bekken(bodem)spieren, met aanvullend daarop misschien wat extra oefeningen. Welke oefeningen, daar kun je alleen maar achter komen door goed te (laten) kijken en voelen. Het kan zijn dat jouw diastase juist minder lang/breed/diep wordt bij het doen van rechte buikspieroefeningen, terwijl die van je buurvrouw daardoor juist groter wordt en beter reageert op wat extra diepe- en schuine buikspieroefeningen.
Maar nogmaals: je dagelijkse gewoontes zijn het allerbelangrijkst. Het is eigenlijk net als met eten. Gezonde, gevarieerde voeding is je dagelijkse basis. Mis je vervolgens toch nog wat dan kan een supplement helpen. Maar iedereen weet dat je van elke avond een supplement bovenop een menu van verder alleen junkfood kun je geen wonderen kunt verwachten en zo werkt het ook met bijvoorbeeld naar de sportschool gaan of elke avond een half uur corrigerende buikspieroefeningen doen. Als je die andere 7×23,5 uur niet bezig bent met gezond bewegen en actief zitten, lopen, staan, bukken, tillen, duwen, trekken etc. heeft het allemaal maar weinig zin.

Diastase-netwerk

Bij FysioKlein zie ik op dit moment moeders van (letterlijk) Alkmaar tot Hellevoetsluis voor deze specifieke klachten. Dat is natuurlijk hartstikke mooi, maar tegelijkertijd ook echt belachelijk. Diastases moeten beter voorkómen en herkend worden en elke vrouw in Nederland zou gewoon redelijk dichtbij huis een deskundige moeten kunnen raadplegen. Precies daarom ben ik sinds afgelopen zomer bezig met het opzetten van een landelijk multidisciplinair diastase-netwerk. In de loop van dit jaar moeten daar 12 regionale netwerkjes uit voortkomen, waarbinnen o.a. een gespecialiseerd (bekken)fysiotherapeut, zwangerschapsbegeleider, echoscopist en plastisch chirurg elkaar blindelings weten te vinden. Op www.diastase.info kun je onze vorderingen volgen.

Twijfel jij ook over je buik sinds je bevalling? Of ben je zwanger en wil je weten wat je preventief kunt doen aan oefenen of bijvoorbeeld tapen? Ga niet te veel Googlen, maar kom alsjeblieft een keertje langs voor een echte check-up. Dat kan gewoon rechtstreeks o.b.v. fysiotherapie uit je aanvullende verzekering, een aantal keer is vaak genoeg. Als ik denk dat je beter op je plek bent bij een arts of een collega met een andere specialisatie, verwijs ik je vanzelfsprekend door. Eén van de plastisch chirurgen met wie ik een kort lijntje heb is dr. Corion in het Alrijne Ziekenhuis. Voor een echo van je buikspieren (de beste manier om een diastase te onderzoeken) kun je daar ook terecht. Vanaf maart kan ik die ook binnen onze eigen praktijk maken.

Geschreven door: Miriam Hockx

Deel dit: